Het dorp Wergea kreeg dus een beroemd skûtsje, en daar was het dorp ook heel trots op.

Er werden donateurs en sponsors gevonden en ook de bemanning kwam grotendeels uit Wergea.

Tevens werden er de eerste jaren heel wat investeringen gedaan.

Hidzer Meeter werd schipper en zou dat 9 jaar blijven.

In de eerste jaren werden er veel ploegjes gezeild zodat er genoeg geld binnenkwam om het skûtsje te onderhouden.

Ook de wedstrijden werden met redelijk succes gezeild, zozeer zelfs dat in  het 1e jaar 1991 werd gepromoveerd naar de A Klasse.

Daar werd dan ook ingezeild in de jaren 1992-en 1993 vanaf 1994 werd er weer in de B Klasse gezeild waar men meestal in de middenmoot eindigde.

Na enkele jaren werd het met de financiën wat minder en moest er met veel zelfwerkzaamheid van bestuur en bemanning geprobeerd worden om het skûtsje in conditie te houden.

Ook de animo vanuit het dorp om als bemanning te fungeren werd gaande weg steeds minder.